Verkiezingstaal

Blog over verkiezingstaalHet is weer verkiezingstijd. Wellicht was het je ontgaan dat het dit keer voor de provinciale staten en waterschappen is, want met alle debatten tussen en interviews met lijsttrekkers van de tweede kamer en peilingen die zich hierop richten raakt het doel van deze verkiezingsronde wat ondergesneeuwd. Nu is dat ergens wel begrijpelijk, met het verwachte verlies van een meerderheid in de eerste kamer voor de coalitie en constructieve oppositie in het verschiet, maar echt gezond is het volgens mij niet.

Wat me echter het meeste opvalt in verkiezingstijd is het effect van media op veel politici. Het lijkt wel alsof men zich massaal tegoed heeft gedaan aan lsd of een andere drug. Zo heeft Samson opeens een good trip waardoor hij mooie vergezichten schildert van een toekomst waarin de daling van het tekort tot belastingverlichting kan leiden. Beste Diederik, een afnemend tekort blijft nog altijd een tekort. Als je het gat in de romp van een zinkend schip kleiner maakt zinkt het minder snel, maar het gaat sowieso kopje onder. Je zou je dan ook beter kunnen richten op de nodige structurele hervormingen waardoor er weer een positief saldo op de begroting staat, zodat van het overschot lastenverlichtingen betaald kunnen worden. Zomaar een idee. Maar het is verkiezingstijd en dan denken we natuurlijk alleen maar op de korte termijn. Hoe dom van me.

Ondertussen heeft Rutte een bad trip. Als premier van ons land ziet hij jihadisten liever sterven dan terugkeren. Nu heeft elk weldenkend mens niets met de jihad en is binnen ons strafrecht geen straf zwaar genoeg voor mensen die menen anderen te mogen onthoofden dan wel op andere gruwelijke wijzen te verminken en te doden. Maar ik leef graag in een land waarin we ons niet verlagen tot het niveau van hen waar we zo op neerzien. Een land waarin in ieder geval een premier zich niet zo verlaagt. Maar goed, Wilders was ziek, dus het was ook wel een ideale gelegenheid om weer wat kiezers bij de PVV vandaan te lokken voor de VVD-voorman. En daarbij verlegt zo'n uitspraak op of over de rand de aandacht ook weer van bonnetjesfraude en andere misstanden in de achterban.

Kamp tenslotte verkeert in een mellow bui. Na maandenlang zijn rug ondanks alle tegenwind recht te hebben gehouden is hij ineens 180 graden gedraaid en biedt hij excuses aan. Oh wacht, we mogen het geen excuses noemen, hij betreurt het. Ik neem graag aan dat dit het gevolg is van het oprecht betreuren van het jarenlang negeren van de plaatselijke bevolking en politiek, maar kan toch vanuit een stukje cynisme ook niet uitsluiten dat het enige damage control vanuit de coalitie is nu de PvdA in de Groningse staten gemarginaliseerd dreigt te worden. Bij de SP tenslotte zijn alle stimulerende middelen weer uitgewerkt: na een jarenlange positieve flow is men weer teruggekeerd naar de harde realiteit en is de negatieve toon van de campagnes uit de jaren negentig weer hervonden.

Nog even geduld. Na 18 maart is het allemaal weer gedaan met de stevige uitspraken, mooie vergezichten, mea culpa's en afrekenpraktijken. De teerling is dan geworpen en dus hoeft even niemand meer kiezers te winnen. Tot de volgende verkiezingen en 'wij' als politici weer ons best doen om die kiezer van vier jaar geleden te overtuigen dat we - ondanks alle schandalen en het breken van beloften in het tot stand komen van compromissen - er toch echt voor hem of haar zijn en dat we dan ook nog de beste keuze zijn.

Zou het niet tijd worden dat we als politiek eens met onze tijd meegaan? In de software industrie wordt volop gewerkt aan continuous delivery, het voortdurend in ontwikkeling houden en updaten van software. Het zou een mooie ontwikkeling zijn als de politiek dit principe eens overnam: het verkiezingsprogramma bijvoorbeeld niet als een wetmatigheid vier jaar star vasthouden maar het voortdurend door ontwikkelen en toetsen; de kiezer niet eens per vier jaar opzoeken maar hem of haar voortdurend blijven bevragen wat hij of zij van de politiek verwacht of nodig heeft; over onze schaduw durven stappen als een besluit verkeerd uitpakt en het herzien onder het mom van beter ten halve gekeerd dan ten hele gedwaald. En dit alles vanuit het diepe besef dat die kiezer geen vierjarig stemvee is, maar de klant waar je het uiteindelijk allemaal voor doet. Dan kunnen we alle grote woorden tijdens good of bad trips in verkiezingstijd voortaan ook achterwege laten.

Categorie: Lokale politiek | Maandag 9 Maart 2015 | 4 reacties

Geplaatste reacties:

Na de verkiezingen zijn ze alle uitspraken toch weer vergeten. Heb liever een eerlijk verhaal dat nagekomen wordt dan loze beloften maar dat snappen ze in Den Bosch en Den Haag niet.
Reactie van Jaap, geplaatst op 2015-03-09 12:49:52

Ik heb vorig jaar op je gestemd en ga dat nu weer doen. Bewijs het me maar eens dat jij het anders doet ;)
Reactie van Nelleke, geplaatst op 2015-03-09 13:01:26

+1
Reactie van Martin, geplaatst op 2015-03-09 19:11:57

Ben het anders wel eens met Rutte beter kwijt dan rijk
Reactie van Ad, geplaatst op 2015-03-09 20:33:48

Plaats uw reactie:

Verificatiecode

Navigeer naar andere blogs:

Vorige: Over onderhoud van scholen en het Aalburgse onderhoudsamendement
Volgende: Kill your darlings - hoe de bibliotheek ons het advies van Faulkner voordoet